تابآوری زیرساختی در شرایط بحران، تنها موضوعی مرتبط با مدیریت شهری یا شبکه حملونقل نیست و میتواند به یکی از میدانهای مشترک همکاری دولت و بخش خصوصی در صنعت احداث تبدیل شود. حسین وثوقی، نایبرئیس کمیسیون فنی و مهندسی و احداث اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران، در همایش تخصصی «افزایش تابآوری شهری با استفاده از ظرفیت مترو» با طرح این رویکرد، بر ضرورت گسترش بحث تابآوری از تهران به دیگر شهرهای کشور و تبدیل نتایج مطالعات به پروژههای اجرایی تأکید کرد.
به گزارش روابط عمومی انجمن سازندگان و پیمانکاران مترو استان تهران؛ وثوقی که سخنان خود را از منظر اتاق بازرگانی و بخش خصوصی مطرح کرد، تجربه اخیر کشور را نشاندهنده اهمیت آمادگی زیرساختها در شرایط تهدید دانست و گفت صنعت احداث از بخشهایی بوده که در جریان درگیریهای اخیر، زیرساختها و پروژههای آن در معرض آسیب قرار گرفتهاند. به اعتقاد او، همین تجربه ضرورت بازنگری در میزان آمادگی کشور برای حفاظت از شهروندان و زیرساختهای حیاتی را پررنگ کرده است.
وی با اشاره به بحثهای مطرحشده در پنلهای همایش، استفاده از ظرفیت مترو برای افزایش تابآوری را موضوعی دانست که نباید به تهران محدود بماند. از نگاه وثوقی، اگر در تهران امکان استفاده از شبکههای زیرزمینی و مترو برای افزایش آمادگی شهری وجود دارد، باید برای شهرها و استانهای دیگر نیز متناسب با جغرافیا، زیرساخت و ظرفیتهای موجود راهکار طراحی شود.

از گفتوگو به استاندارد اجرایی
وثوقی تأکید کرد که ادامه این مسیر نیازمند تبدیل بحثهای کارشناسی به خروجیهای مشخص است. او پیشنهاد کرد انجمن سازندگان و پیمانکاران مترو استان تهران، با همکاری سازمان پدافند غیرعامل و سایر نهادهای مرتبط، زمینه تدوین ضوابط و الزامات مشخصی را برای افزایش تابآوری زیرساختهای شهری فراهم کند.
به گفته وی، این الزامات نباید صرفاً بر ایجاد پناهگاه متمرکز باشد، بلکه باید مشخص کند زیرساختهای شهری و بهویژه شبکههای حملونقل چگونه میتوانند در شرایط بحران به حفظ کارکردهای حیاتی شهر کمک کنند. وثوقی از این رو، تداوم این بحث در قالب یک دبیرخانه دائمی را نیز مورد تأکید قرار داد تا تجربه و نتایج همایش بتواند در مقیاس ملی دنبال شود.
تابآوری به مثابه پروژه
یکی از محورهای اصلی سخنان وثوقی، پیوند میان تابآوری و ظرفیت اجرایی صنعت احداث بود. وی معتقد است اگر خروجی این مباحث به تعریف پروژههای مشخص منجر شود، تابآوری میتواند به نقطه مشترک میان دولت و بخش خصوصی تبدیل شود؛ پروژههایی که از یک سو آمادگی زیرساختی کشور را افزایش میدهند و از سوی دیگر، ظرفیت جدیدی برای فعالیت صنعت احداث ایجاد میکنند.
وثوقی با اشاره به سابقه تاریخی ایران و تجربه مکرر کشور در مواجهه با جنگ و بحران، افزایش تابآوری را برای ایران یک انتخاب مقطعی ندانست و آن را ضرورتی مرتبط با شرایط جغرافیایی و تاریخی کشور عنوان کرد. وی در عین حال تأکید کرد هدف از تقویت این ظرفیتها باید کاهش آسیبپذیری و افزایش آمادگی باشد؛ مسیری که به گفته او میتواند هم به افزایش توان بازدارندگی کشور کمک کند و هم زمینه را برای اجرای پروژههای مشترک میان دولت و بخش خصوصی فراهم سازد.
وی در پایان، بر ضرورت استفاده از ظرفیت تشکلهای بخش خصوصی و صنعت احداث در ادامه این مسیر تأکید کرد و همایش را فرصتی برای نزدیکتر شدن این مجموعهها به یکدیگر و شکلگیری یک دستورکار مشترک در حوزه تابآوری دانست.

دیدگاه شما